Konunun en kritik bilgileri — hızlı tekrar için.
Solunum sistemi, dış ortamdan oksijen alınmasını ve hücrelerde oluşan karbondioksitin dışarı atılmasını sağlar. Gaz değişimi akciğerlerde olur.
Akciğerlerdeki alveol adlı hava keseleri, tek sıra hücreli ince çeperlidir. Etraflarını saran kılcallarla kan arasında oksijen ve karbondioksit değişir.
Alveol ile kan arasında gazlar derişim farkına göre difüzyonla geçer. Oksijen kana, karbondioksit alveole geçerek dışarı atılmaya hazırlanır.
Soluk alırken diyafram kasılıp düzleşir, kaburgalar yükselir ve göğüs boşluğu genişler. İç basınç düşünce dışarıdan akciğere hava dolar.
Soluk verirken diyafram ve kaburga kasları gevşer, göğüs boşluğu daralır. İç basınç artınca akciğerdeki hava dışarı itilir, bu olay çoğunlukla pasiftir.
Alveolden kana geçen oksijenin büyük kısmı alyuvarlardaki hemoglobine bağlanır. Oksihemoglobin biçiminde dokulara taşınıp orada bırakılır.
Dokularda üretilen karbondioksitin büyük bölümü plazmada bikarbonat iyonu olarak taşınır. Bir kısmı hemoglobine bağlanır, azı çözünmüş kalır.
Burun, yutak, gırtlak, soluk borusu ve bronşlar havayı akciğere iletir. Bu yollar havayı süzer, ısıtır ve nemlendirerek akciğeri korur.
Soluk borusunun çeperinde bulunan C biçimli kıkırdak halkalar borunun kapanmasını önler. Böylece hava geçişi sürekli açık tutulur.
Solunum merkezi, kandaki karbondioksit derişimindeki artışa duyarlıdır. Karbondioksit yükseldiğinde solunum hızlanarak fazlası dışarı atılır.
Haldane etkisi, oksijen varlığının hemoglobinin CO₂ taşıma kapasitesini azaltması olayıdır.
Gazlar kısmi basınçlarının yüksek olduğu yerden düşük olduğu yere doğru difüzyonla geçer. Doku hücrelerinde sürekli karbondioksit üretildiğinden doku sıvısındaki pCO2 en yüksektir.
Aktif taşıma, hücrelerin enerji (ATP) harcayarak maddeleri konsantrasyon gradyanına karşı (düşük konsantrasyondan yüksek konsantrasyona doğru) taşımasıdır.
Yoğun egzersiz sırasında kas hücreleri daha fazla enerji üretir ve bu süreçte daha fazla karbondioksit (CO₂) açığa çıkar.
Yüksek rakımlarda atmosferdeki oksijenin kısmi basıncı düşüktür. Amaç, daha fazla hava soluyarak vücuda daha fazla oksijen almaktır.
Yoğun egzersiz sırasında kasların enerji ihtiyacı artar. Bu ihtiyacı karşılamak için kaslara daha fazla oksijen taşınması ve kaslarda oluşan karbondioksitin uzaklaştırılması gerekir.
Astım, hava yollarının (bronşların) kronik iltihaplanmasıyla karakterize edilen bir hastalıktır.
Gazlar, bir karışım içinde bulunduklarında her bir gazın kendi başına uyguladığı basınca kısmi basınç denir.
Deniz seviyesinden yukarılara çıkıldığında havadaki oksijenin kısmi basıncı azalır. Oksijen kısmi basıncı azaldığı için dokulara yeterli oksijen gidemez (hipoksi).
Oda sıcaklığının çok yüksek olması, havanın kurumasına neden olabilir. Ayrıca, kuru hava, mukusun (balgamın) kıvamını koyulaştırarak atılmasını zorlaştırabilir.
Karbonmonoksit zehirlenmesi solunum sisteminde hemoglobin düzeyinde gerçekleşen kimyasal bir bağlanma problemidir.
Plevra sıvısı, akciğerleri koruyan ve soluk alıp vermeyi kolaylaştıran mekanik bir sıvıdır.
Kistik fibrozis, doğrudan sinir sistemini (beyin, omurilik ve sinirler) etkileyen bir hastalık değildir.
Açık havada spor yapmak, akciğerleri temiz havayla doldurarak solunum sisteminin daha iyi çalışmasını sağlar.
Eritropoietin salgılanması ve uyarılma mekanizması moleküler düzeyde şu şekilde çalışır: - Yargı: Doğrudur.
Solunum sistemi çalışırken ana odak süreç, yapı ve işlev ilişkisi kurmaktır; önce kavramı, sonra tipik soru dilini ayır.
Solunum sistemi sorularında en hızlı kontrol, verilen bilginin hangi kavramı ölçtüğünü bulup çeldirici ayrımı yapmaktır.