Konunun en kritik bilgileri — hızlı tekrar için.
Enzimler biyolojik katalizördür: tepkimeyi hızlandırır ama reaksiyon sonunda değişmeden kalır, tekrar kullanılır.
Ökaryotlarda DNA çekirdek, mitokondri ve kloroplastta bulunur.
Hemoglobinin yapısında demir (Fe), klorofilin yapısında magnezyum (Mg) mineralleri bulunur.
Proteinlerin sentezi ribozomda gerçekleşir ve genetik şifreye göre üretilirler. Enzimler reaksiyonu başlatmaz (başlamış reaksiyonu hızlandırır), organik yapılıdır ve değişmeden çıkarlar.
RNA'da timin bulunmaz; dolayısıyla hidrolizinde timin oluşamaz.
Bitkilerde ise glikozun depo şekli nişasta iken, çeper yapısını selüloz oluşturur. Vitaminler enerji vermez, sindirilmez, düzenleyici olarak görev alırlar.
Hem DNA hem de RNA nükleotitlerin fosfodiester bağlarıyla birleşmesi sonucu oluşur.
Demir, hemoglobinin merkez atomudur; eksikliği alyuvar üretimini ve oksijen taşınmasını aksatır.
Bitkilerde ise glikozun depo şekli nişasta iken, çeper yapısını selüloz oluşturur. Vitaminler enerji vermez, sindirilmez, düzenleyici olarak görev alırlar.
Enzimler biyolojik katalizörlerdir, reaksiyona girer ve değişmeden çıkarlar.
Bitkilerde fazla glikoz lökoplastlarda nişasta olarak depolanır.
ADP'ye bir fosfat eklenerek ATP oluşturulmasına fosforilasyon denir.
Su, asitler, bazlar, tuzlar ve mineraller inorganik; diğerleri organiktir.
Mineraller, kemik ve diş gibi yapıların oluşumunda rol oynarlar, dolayısıyla yapı maddesi olarak görev yaparlar.
Bitkilerde ise glikozun depo şekli nişasta iken, çeper yapısını selüloz oluşturur. Vitaminler enerji vermez, sindirilmez, düzenleyici olarak görev alırlar.
Kitin, yapısındaki azot (N) atomu sayesinde nişasta, selüloz ve glikojenden ayrılır.
Bitkilerde ise glikozun depo şekli nişasta iken, çeper yapısını selüloz oluşturur. Vitaminler enerji vermez, sindirilmez, düzenleyici olarak görev alırlar.
Yağlardaki hidrojen oranı çok yüksektir; oksidasyon sırasında daha fazla elektron ve enerji açığa çıkar.
Urasil, RNA'ya özgü bir bazdır ve DNA'da timin bazı bulunur. DNA'nın hidrolizi sonucunda timin bazı serbest kalır, urasil bazı oluşmaz.
Nişasta bitkisel bir depo polisakkaritidir; hayvansal hücrelerde sentezlenmez. Hayvanlarda glikojen sentezlenir.
Kolesterol hayvan hücre zarlarına destek verir ve aşırı akışkanlığı veya katılaşmayı önler.
Proteinlerin sentezi ribozomda gerçekleşir ve genetik şifreye göre üretilirler. Enzimler reaksiyonu başlatmaz (başlamış reaksiyonu hızlandırır), organik yapılıdır ve değişmeden çıkarlar.
Bitkilerde ise glikozun depo şekli nişasta iken, çeper yapısını selüloz oluşturur. Bitkilerde ise glikozun depo şekli nişasta iken, çeper yapısını selüloz oluşturur.
DNA'da pürin bazları daima karşılarındaki pirimidin bazları ile eşleşir (G=S, A=T).
Yağlar enerji verir ancak steroidler yapısal/düzenleyicidir; enerji için trigliseritler tercih edilir.
Su, hücrenin büyük bölümünü oluşturur. Çözücü olması, tepkimelere katılması ve ısıyı dengelemesiyle yaşam için vazgeçilmezdir.
Karbonhidratlar karbon, hidrojen ve oksijenden oluşur. Glikoz gibi monomerleri hücrenin hızlı enerji kaynağıdır.
Bitkiler fazla glikozu nişasta olarak depolar. Hayvanlarda ise depo karbonhidrat glikojendir.
Yağlar birim kütle başına karbonhidrat ve proteinden daha çok enerji verir. Aynı zamanda ısı yalıtımı ve depo görevi görür.
Proteinlerin yapı birimi amino asitlerdir. Amino asitler peptit bağıyla birbirine bağlanarak protein zincirini oluşturur.
Enzimler protein yapılıdır ve tepkimeleri hızlandırır. Kendileri tepkime sonunda değişmeden kalır ve tekrar kullanılır.
Her enzim yalnızca belirli bir substratla çalışır. Bu özgüllük anahtar-kilit uyumuyla açıklanır.
Her enzimin en verimli çalıştığı bir sıcaklık ve pH değeri vardır. Aşırı sıcaklık enzimi bozarak işlevini yitirtir.
DNA ve RNA nükleik asitlerdir. Nükleotitlerden oluşur ve canlının genetik bilgisini saklayıp aktarır.
Vitaminler enerji vermez ama metabolik olayların düzenli işlemesini sağlar. Eksiklikleri hastalıklara yol açar.
Enzimler tepkimeyi başlatmak için gereken enerjiyi azaltır; tepkime sonunda yapıları genellikle değişmeden kalır.